Geheel tegen de Westfriese aard in, steekt ZeemanVastgoed wel graag de kop boven het maaiveld uit. De ontwikkelaar doet dat het liefst met middelgrote en bijzondere projecten, zoals:

Het Nieuwe Glas in de Hoornse wijk De Kersenboogerd, ‘t Jeudje in het centrum van de stad en de Streektuinenin Hoorn Noord. ‘Daar zit ook onze kracht’, zegt directeur Peter Langenberg. ‘Wij willen graag meerwaarde geven aan een gebied. Ik ben trots als ZeemanVastgoed heeft meegewerkt aan de totstandkoming van een mooie wijk of buurt waar mensen graag wonen.’ Een tournee langs oude en nieuwe woonwijken in Hoorn waar de ontwikkelaar zijn stempel op heeft gedrukt.

‘De naam ZeemanVastgoed staat als een huis’

Zonder ZeemanVastgoed bestond de Stichting Garantie Woningbouw Jo Roelof Zeeman niet. De Stichting geeft immers in principe alleen garantiecertificaten af voor woningen van deze projectontwikkelaar.

In de afgelopen 25 jaar heeft de Stichting dat voor bijna 7.000 woningen gedaan. Hiervan staat het grootste deel in Westfriesland, verspreid over verschillende steden, dorpen en wijken.
Langenberg vindt het opvallend, dat eigenlijk geen enkele koper vraagt naar het garantiecertificaat.

‘Mensen hier in de regio hebben een groot vertrouwen in de naam Zeeman. Ze vinden het vanzelfsprekend dat de kwaliteit van onze woningen gegarandeerd is. Het is ook niet meer verplicht een woning te voorzien van een garantiecertificaat. Wij doen het echter wel. De garantieregeling onderstreept de kwaliteit die ZeemanVastgoed levert.’

Risdam
We rijden door de Stijgbeugel in de Risdam uit 1983, een woonwijk in Hoorn waar zich in de jaren ‘70 en ‘80 veel Amsterdammers vestigden. Het zonlicht valt versnipperd neer door het groen van de vele bomen. Het is er rustig, de hofjes zijn klein, de huizen lijken op elkaar, het is er gemakkelijk verdwalen. ‘In die jaren was architectuur nog niet belangrijk. Er moesten vooral veel woningen komen.
De grond was in handen van de gemeente en die nodigde partijen uit om plannen te ontwikkelen.
Er was ook niet zoveel geld, dus veel aandacht voor bijzondere maatregelen op het gebied van woningverbetering was er niet.’



De Nieuwe Steen
De economische situatie is sowieso terug te zien in de wijze van bouwen door de jaren heen. De Nieuwe Steen, een wijk uit het einde van de jaren ’80 waarin het langzamerhand beter ging met de economie, ziet er door de ruime opzet en de witte stenen van de huizen luxe uit. ‘Dit is nog steeds een heel geliefde wijk’, zegt Langenberg. ‘Mensen willen hier graag wonen. Architectuur speelde ook toen nog geen belangrijke rol, maar de huizen zijn ruim en er zijn kwalitatief goede materialen gebruikt.’ Architectuur en milieu zijn de laatste 15 jaar echter steeds belangrijker geworden. Soms pakte dit minder goed uit, vertelt Langenberg. ‘Er was een tijd dat gemeenten het gebruik van hardhouten kozijnen in nieuwe woningen verboden. Het hout dat ervoor in de plaats kwam, bleek waardeloos te zijn. Dat heeft ZeemanVastgoed grote schadeposten bezorgd.’ De hardhouten kozijnen zijn weer terug, maar meer dan ooit wordt gelet op de duurzaamheid van gebruikte materialen.

’t Schaartje
Dat het belang van architectuur in de jaren ’90 toenam, is bijvoorbeeld goed te zien aan enkele ‘uitwassen’ in de Kersenboogerd, een grote woonwijk bij Hoorn waarvan de laatste huizen pas enkele jaren geleden werden opgeleverd. ‘t Schaartje is zo’n buurt waar een uitgewerkt architectonisch idee achter zit. Van bovenaf bezien zijn de woningen gesitueerd in de vorm van een schaar. Het metaal van de schaar is terug te zien in de kappen van de woningen. Tussen de poten van de schaar door kronkelt een slingerpaadje, dat uitkomt bij een klein appartementengebouw genaamd De Tovenaar van Oz, vernoemd naar de gelijknamige Amerikaanse film uit de jaren ‘50. ’t Schaartje is de titel van een gedicht van Cees Buddingh’hof, naar hem is ook de wijk vernoemd.

Hoe bijzonder de opzet en de woningen van ’t Schaartje ook zijn, de mensen in Westfriesland zaten op zoveel architectonische overdaad eigenlijk niet te wachten. ‘Het was een leuk project’, vertelt Langenberg. ‘Maar het duurde lang voordat deze huizen verkocht waren. Pas een jaar na oplevering waren we het laatste huis kwijt. Dat hadden we nog niet eerder meegemaakt.’ Of de projectontwikkelaar niet nerveus wordt van huizen die lang te koop staan? ‘Soms moet je wat meer geduld hebben, maar uiteindelijk wordt alles verkocht. Natuurlijk stellen we commerciële eisen aan de woningen en aan de locaties. Ze moeten wel verkoopbaar zijn.’





Het Nieuwe Glas
Een ander architectonisch interessante wijk waar mensen graag wonen is ‘Het Nieuwe Glas’ dat in 2002 werd opgeleverd. De wijk vormt een soort eiland in de Kersenboogerd.

Om er te komen moet je het water over. De inspiratiebron voor deze huizen ligt bij de vele kassen die hier ooit stonden. De gekozen architectuurstijl is die van de Amsterdamse school. Het metselwerk en het gebruik van de verschillende materialen zoals hout, zink en glas is bijzonder. Langenberg: ‘Mooie dingen komen vooral tot stand in economisch goede tijden. Aan deze huizen zie je dat ze in een voorspoedige tijd zijn gebouwd. Ook is veel aandacht besteed aan de leefomgeving. Mensen zijn er trots op hier te wonen. Ze wonen niet in de Kersenboogerd, ze wonen in ‘Het Nieuwe Glas’.’


Bangert en Oosterpolder
Een heel actueel project is het gebied Bangert en Oosterpolder. Deze grote nieuwe woonwijk ligt tussen het dorp Blokker en de Westfrisiaweg in. Een deel van de huizen is al bewoond, veel is nog in aanbouw. Het is een zandbak waar het bouwverkeer af en aan rijdt. Langenberg: ‘Je moet een beetje willen pionieren als je hier een huis koopt. Daar staat tegenover dat je hier een ruim huis kunt kopen voor een relatief niet al te hoog bedrag.’ Alles is in een herkenbare stijl gebouwd: hoge dijkhuizen met puntdaken en houten gevelbetimmering in vele verschillende kleuren. Het idee voor deze huizen komt uit Waterland. Hier is de eerste deelfase van Bangert en Oosterpolder ook naar vernoemd.



Streektuinen
Als afsluiter laat Langenberg de Streektuinen zien, de nieuwe woonwijk op het terrein van het oude Streekziekenhuis in Hoorn Noord. Dit bijzondere project is een ontwikkeling van Terra Marique, het samenwerkingsverband tussen ZeemanVastgoed en woningcorporatie IntermarisHoeksteen. De bewoners van de nieuwe carréwoningen in het midden zijn druk bezig met de inrichting van hun huis. ‘In dit project vind je al onze inzichten terug’, vertelt Langenberg trots.

‘De woningen zijn stijlvol, de gebruikte materialen hebben een natuurlijke uitstraling maar zijn duurzaam en onderhoudsarm. De kopers kunnen ook hier kiezen uit allerlei opties om hun huis nog meer naar hun zin te maken. Ook is er veel aandacht voor de openbare ruimte. De grote binnentuinen bieden ruimte om te spelen en te ontspannen. De geplande waterpartijen geven het een weidse uitstraling. De uniforme erfafscheidingen zorgen voor een stijlvol aangezicht. Kortom, in alles is voorzien. Dan hoop je natuurlijk’, voegt Langenberg er fijntjes aan toe, ‘dat de bewoners er aan zullen meewerken de kwaliteit van de wijk hoog te houden.’

Garantieregeling is vangnet
Om daarbij minder afhankelijk te zijn van gemeenten, is ZeemanVastgoed in de loop van de jaren steeds meer zelf grond gaan kopen.

Langenberg: ‘Als projectontwikkelaar moet je toekomstgericht denken. Waar komen gebieden in ontwikkeling, wat doet de markt en waar vraagt de markt om? Je kunt daar beter op inspelen als je zelf grondeigenaar bent. Het risico dat je daarmee loopt als ontwikkelaar wordt echter ook groter. De kopers lopen echter nooit risico. Voor hen dient de garantieregeling als vangnet.’

Langenberg zegt goed te weten in wat voor huizen mensen willen wonen. Uitgebreid extern marktonderzoek doet hij niet. Zijn intuïtie en jarenlange ervaring, eerst als makelaar en nu in zijn huidige functie, laat hij spreken als hij een plan ontwikkelt voor een wijk of gebied. En niet geheel zonder succes. De woningen die ZeemanVastgoed ontwikkelt, zijn geliefd en in de meeste gevallen snel verkocht. ‘We kijken eerst naar de functionaliteit van een woning, het huis wordt daar omheen ontworpen. En meer dan vroeger besteden we aandacht aan de woonomgeving en de buurt. Is er ruimte om te spelen en te wandelen? Hoe waarborgen we de kwaliteit van de wijk?’ licht Langenberg de werkwijze toe.

‘t Jeudje
De tour gaat verder langs ‘t Jeudje, in de binnenstad in Hoorn. Een binnenstedelijke herontwikkeling, welke in nauwe samenwerking met de toenmalige Woningstichting Hoorn is gerealiseerd. Ook hier zie je weer een tijdsbeeld: de overdaad aan architectuur van Het Nieuwe Glas en ‘t Schaartje is hier teruggebracht naar robuuste, strakke en stijlvolle grachtenpanden uitgevoerd in natuurlijke materialen als zink, natuursteen en hout. De grachtenpanden zijn modern, maar sluiten goed aan op de historische woningen die eraan grenzen. Langenberg geniet zichtbaar als hij hier rondloopt. ‘Ja, ik ben er heel trots op dat we dit voor elkaar hebben gekregen. Het was een ingewikkeld project met lange procedures. Zo heeft het 5 jaar geduurd voordat wij hier konden beginnen met bouwen.’ Binnenstedelijke projecten vereisen een bijzondere expertise waar ZeemanVastgoed zich graag op richt. Daar ligt een toekomst volgens Langenberg. ‘Wij hebben inmiddels veel ervaring met het herstructureren van bestaande wijken en het herontwikkelen van zogenaamde inbrei-locaties. Het zijn uitdagende projecten die als je het goed aanpakt een meerwaarde kunnen geven aan de stad.’

De laatste de beste
Op de vraag welk project nu het beste is, antwoordt hij lachend: ‘De laatste projecten zijn de beste projecten. In elk nieuw project neem je de goede en minder goede ervaringen uit voorgaande projecten mee. Waar je op hoopt, is dat wat je bouwt over 20 à 30 jaar nog steeds kwaliteit heeft. Maar ieder project is en blijft een product van zijn tijd. Hoe mooi je het ook wilt, het moet wel kunnen: financieel en functioneel.’ .

Interview vastgoedpersonality